Treiteren

Joep (5 jaar) zit in de klas en is vandaag een beetje snibbig.
Hij bijt van zich af als kinderen te dichtbij komen.

Sinds die ochtend heeft hij een beetje buikpijn.
Hij voelt een naar gevoel in zijn buik dat er zit sinds hij ontdekte dat er bij zijn hamster bloed uit een bultje in zijn buik kwam.
Ze gaan vanmiddag naar de dierenarts.
Maar eerst moest hij naar school.

Hij weet niet waarom het gevoel in zijn buik er zit.
Joep zou het liefst naar huis gaan, naar zijn hamster.
Maar dat kan natuurlijk niet.

Loes is heel graag bij Joep. Ze spelen vaak samen. Maar vandaag merkt ze dat Joep anders reageert als ze bij naar hem toe gaat.
Het doet stom, en duwt haar weg.
Maar Loes geeft niet op en probeert het nog een keer.
Joep weet niet hoe hij duidelijk moet maken dat hij het liefst alleen is.
Liefst eigenlijk thuis is.
Hij voelt zich naar, zijn buik zeurt en hij is een beetje misselijk.
Joep vindt Loes vandaag stom omdat ze maar blijft zeuren.
Loes zet de stoel naar Joep neer aan wil gaan zitten, zoals ze zo vaak doet.
Joep duwt Loes weg en zegt tegen haar dat ze op moet hoepelen met haar gekke bril.
Van binnen schrikt hij zelf van wat hij zegt, maar nu is ze tenminste wel weg.

Juf Eline ziet Joep nu al een aantal keren Loes “treiteren”.
Joep duwt haar weg, zeg mag niet bij hem zitten, hij schreeuwt tegen haar en zegt nu zelfs iets over haar bril. Arm kind.
Juf Eline is het treiter gedrag van Joep zat.
Ze heeft een hekel aan treiterende kinderen.
Het kost haar energie om niet boos te worden.
Net nu ze vandaag al genoeg aan haar hoofd heeft.
Het is een drukke week en ze heeft allemaal afspraken waar ze eigenlijk geen zin in heeft.

Loes is een echte volhouder en gaat naast Joep staan als ze gaan buiten spelen en ze geeft Joep een hand.
Joep word boos en duwt haar weg en zegt weg brillemans.
Nu zal ze het toch wel begrijpen dat ik met rust gelaten wil worden.
Juf Eline ziet het, de maat is vol.
En juf Eline schiet in haar boosheid, ze wordt enorm getriggerd door het treiter gedrag van Joep.
Juf Eline zegt: Joep en nu houdt je op. Je geeft Loes nu gewoon een hand en je loopt samen naar buiten.
Joep wordt van binnen nog bozer en krabt Loes in haar gezicht.

Nu is het afgelopen! Eline stuurt Joep naar de directrice. Weg er mee!

En Joep, die kan alleen maar huilen. Dikke tranen.

Een trigger die we van binnen op voelen komen bij iets wat er buiten ons gebeurt verteld heel veel over ons eigen leven.
Het “treiter” gedrag van Joep is de trigger voor juf Eline.
Hierdoor kan ze niet meer reageren als een liefdevolle juf.
Joep moet vooral wegwezen met zijn gedrag.

Het verhaal achter het treiteren wat bij de vertaling naar boven komt is dat ze zelf als kind van haar moeder niet mocht treiteren. Dat doe je niet, punt uit!
En toen herinnerde ze zich weer die ene vriendin. Die ze eigenlijk helemaal niet aardig vond. Maar die maar aan haar bleef plakken.
Toen ze bij ons speelde en we samen leuk moesten spelen maar ik eigenlijk helemaal geen zin had.
Ik wist niet hoe ik haar weg moest krijgen. Dus ik begon haar te treiteren.
Maar het meisje bleef maar aan me hangen, op school, maar ook thuis, ze kwam zo vaak spelen, en ik durfde geen nee te zeggen. Ook al vond ik het niet fijn.
Dus ik treiterde haar en daarmee hoopte ik dat ze me van zelf niet meer leuk zou vinden.
Mijn moeder keurde dat af en gaf me straf. Ik moest aardig doen en anders moest ik de hele middag op mijn kamer blijven.
Ik voelde me zo alleen. Iets wat niet fijn voelde moest ik blijven doen, ik had geen andere ‘tools’ om mijn “vriendin” van me af te schudden.
Mijn moeder wilde naar me luisteren.
Treiteren mocht niet, dat is me ingeprent. En nu wegwezen en lief zijn.

Ik bedenk me dat ik mezelf al vroeg verloren ben door altijd aardig te zijn, want dat was mijn oplossing.  Maar daardoor ook ‘vriendschappen’ kreeg die waren gebaseerd op geen nee kunnen zeggen. Of niet de waarheid durven vertellen tegen mensen die ik denk ik anders links had laten liggen.
Als ik het nu over zou doen dan zou ik mezelf leren dat je met woorden echt wel de waarheid mag vertellen, op een vriendelijke manier iemand aangeven dat je er geen zin in hebt, geen behoefte hebt aan het contact.
Of geen contact zoeken, zeggen ik wil niet met je spelen, open, eerlijk.
Eerlijk gezegd bestaat mijn leven uit veel contacten die ik eigenlijk alleen maar heb omdat ik ze niet wil teleurstellen. Ik heb contact voor hen, niet voor mezelf.

Bovenstaande komt er bij juf Eline uit als een waterval.
Ze wist dit niet meer, waar het was ontstaan.
Nu het allemaal boven komt voelt ze de pijn die onder treiteren verborgen lag.
Van niet weten wat je moet doen, afgekeurd worden, niet kunnen delen, zich alleen voelen met haar problemen.

Eline kan er nu veel beter voor de treiteraar zijn.
Zowel voor de treiteraar in zichzelf als de kindjes in haar klas die treiteren.

Wat ze nu doet als ze iemand ziet treiteren?
Ik word niet meer getriggerd.
Ik vraag wat ze eigenlijk willen zeggen, of wat ze van binnen voelen, wat ze nodig hebben, wat er eigenlijk aan de hand is.
Simpele vragen die er vaak voor zorgen dat ze niet meer hoeven treiteren.
Ik kan als juf ze nu leren wat ik zelf had willen leren.

En het allerbelangrijkste;
Ik heb mezelf belooft om alleen nog contacten aan te gaan met mensen waar ik zelf blij van wordt.
En ik laat sommige contacten voor wat het is.
Ik kijk meer wat past bij mij, en waar ik blij van wordt.
Daardoor verlies ik ook minder energie.



Geraakt worden is een innerlijke roep.

Als je kind je raakt met zijn/haar gedrag, dan kan het zijn dat je innerlijk kind roept van binnenuit!
De eerste zeven jaar van je leven hebben voor een groot deel bepaald hoe je je ontwikkeld.
De ervaringen die je hebt gehad, je (leef)omgeving, je plek binnen het gezin, je ouders en school maken deel uit van wie je word.
Je gevoel van eigenwaarde, het vertrouwen in anderen, de mate van het gevoel dat je de moeite waard bent en dat je kan zijn wie je bent.
Een kind heeft de behoefte zich eerst weerspiegeld te zien in de ogen van een liefdevolle moeder.
De behoefte van kinderen is ten volle geliefd en geaccepteerd worden.

Wanneer er bepaalde belangrijke behoeftes in de kindertijd niet zijn vervuld, ontstaan er gevoeligheden, bijvoorbeeld angst om afgewezen te worden of angst om niet goed genoeg te zijn. Op basis van deze gevoeligheden kun je al jong onbewust besluiten hebben genomen zoals;
Ik moet me aanpassen,
Ik mag geen last zijn,
Ik moet me bewijzen,
Etc.

Deze gevoeligheden en besluiten lopen onbewust als een rode draad door je leven.
Het gedrag dat je daardoor hebt ontwikkeld, heeft je beschermd tegen afwijzing, kritiek of kwetsing.
Dat gedrag, bijvoorbeeld je aanpassen of hulpvaardig zijn, geeft je een veilig gevoel maar maakt het moeilijk om ander gedrag te ontwikkelen, want je wilt je niet onveilig voelen.
De kans is groot dat je daardoor een deel van jezelf en van je behoeftes niet laat zien.

Deze zogenaamde verstoten delen zitten (om een beeld te vormen) in een wachtruimte. Om beter tot je recht te kunnen komen zul je aan de slag moeten gaan met dit fundament.

Een kind dat liefde en geborgenheid heeft ontvangen ontwikkelt vaak een natuurlijke blijheid en speelsheid. Het gaat de wereld ontdekken vanuit een gevoel van nieuwsgierigheid en zelfvertrouwen. Een kind dat door de ouders over-beschermd wordt, zal op zijn hoede zijn want het mist het zelfvertrouwen om de wereld vrij tegemoet te treden. Een kind dat moet voldoen aan strenge normen en waarden zal ook op zijn hoede zijn uit angst voor afkeuring en afwijzing.

Er is een basisvertrouwen nodig om later op een fijne manier de wereld te kunnen verkennen.

Kinderen hebben behoefte aan een voorbeeld in het omgaan met emoties zodat ze betekenis kunnen geven aan innerlijke, vaak fysieke, signalen. Maar wanneer er geen aandacht en geborgenheid is, gaat het zich richten op de omgeving, om uit te zoeken hoe het zich moet gedragen.
De aandacht verlegt zich van de binnenwereld naar de buiten wereld.
Als je je richt op de buitenwereld is het lastig om je eigen gevoelens te herkennen.
Als het kind aan haar lot wordt overlaten, het verwijten krijgt of alleen gelaten met zijn gevoelens dan kan het een gevoel van minderwaardigheid of het gevoel dat het nooit goed genoeg is krijgen.

Hierdoor kan schaamte ontstaan en schuldgevoel en het kan zich machteloos voelen omdat het hier niets aan kan doen.
De beschermingsstrategie die kinderen dan ontwikkelen nemen ze vaak in lange tijd in hun leven mee.
Een voorbeeld: Het kind kan dan meer in zijn hoofd gaan zitten met piekergedachtes om zo minder te hoeven voelen.
Dit kwetsbare kind blijft ons leven lang bij ons.
Voor sommige klinkt het absurd dat dit kwetsbare en vaak gekwetste kind nog steeds in jou zit.

Maar ga maar eens bij jezelf na;
Raakt je kind je weleens meer dan zou moeten?
Heb je weleens last van dat je zaken persoonlijk opvat, niet om kunt gaan met kritiek, dat je door iedereen aardig gevonden wilt worden, je overal aanpast, perfect wilt zijn, je afstandelijk opstelt, je niet in staat bent om intimiteit te ervaren, partners aantrekt die niet in staat zijn je liefde te geven.
Of dat je je nooit echt gelukkig voelt of altijd behoefte hebt aan bevestiging.
Of dat je je emotioneel hebt afgesloten voor anderen.
Misschien ben je rationeel geworden, nogmaals leven in je hoofd beschermt je kwetsbaarheid in het voelen.

Hoe weet je nou dat er werk aan de winkel is??
Je kind of anderen om je heen kunnen je spiegelen door je te raken van binnen, dat kind in jou.
Als je kind je met zijn/haar gedrag raakt en je weet dat je niet als een gezonde volwassene reageert, denk dan nog eens terug aan bovenstaande tekst.
En ga aan de slag met het pijnlijke kindsdeel in jezelf.

Ik help je er als Kindertolk op een liefdevolle manier doorheen.

Alle emoties mogen er zijn.

Dat klinkt zo mooi. Maar waarom is het toch zo moeilijk?
Vreugde, verdriet, angst, boosheid zijn basisemoties.
En je hebt ook gevoelens als schaamte, achterdocht, jolig, machteloosheid, nerveus zijn, jaloezie, schuldgevoel, teleurstelling, verliefd, trots, spijt, beledigd, gelukkig, opgewonden, euforisch, eenzaam, verbazing, walging en nog veeeeel meer.
Een emotie is energie in motie en dan heb je gevoel wat je in je lijf voelt.
Het zet aan tot actie.
Bijvoorbeeld als je boos wordt is er dus iets wat je niet wilt, of je grens wordt bereikt, je wilt het anders.
Als je jaloers bent dan geeft je gevoel aan dat je dit eigenlijk ook heel graag wilt.
Wordt je blij dan is het iets wat je leuk vindt, waar je meer van wilt.
Maar waarom vinden we het makkelijker om blije gevoelens te voelen en te zien en vaak zo moeilijk om de ‘negatieve’ gevoelens te voelen of te zien bij onze kinderen?
We bestempelen ze als ongewenst omdat het zo naar voelt.
Dat komt vaak voort uit wat we te horen hebben gekregen; Ben niet zo boos, houdt nou op met huilen, doe eens niet zo overdreven blij, wat doe jij nou raar?
Gevoelens die opkwamen kregen een oordeel, een stempel.
Ze konden niet gewoon stromen, maar doordat je ze niet kon uiten omdat je dacht dat het blijkbaar niet gewenst was bleven ze vastzitten in je lijf.
En heb je het oordeel wat erop zat overgenomen.
Maar wat nou als we dit zouden kunnen loslaten?
Dat we emoties en gevoelens gewoon weer als raadgever gaan zien? Dat zou fijn zijn!!
Zowel voor jezelf als voor je kinderen. Dus heb heb je problemen met sommige emoties? Raakt de ene emotie van een kind je meer dan de ander. Dan is het nu het moment om ze los te koppelen van het oordeel en ze gewoon er te laten zijn

Zorg je voor de buitenwereld of voor je binnenwereld?


In elke familie zitten gedragspatronen die generatie op generatie worden overgegeven.
-Je moet netjes een hand geven
-Dank je wel zeggen
-Iemand aankijken
-Wachten tot mama uitgepraat is
-Leren samen spelen met kinderen uit je klas

En zo zijn er nog heel veel voorbeelden te noemen.
En iedereen heeft dingen die hij belangrijk vindt.
Voor ieder ander hoort er iets op een bepaalde manier, omdat we het gewend zijn……..
We het zo geleerd hebben.

Maar is dit wel wat we willen?
Willen we onze kinderen die er soms nog helemaal niet klaar voor zijn toch die hand laten geven?
Ze altijd dank je wel laten zeggen, terwijl een kind zich op dat moment helemaal niet dankbaar voelt.
Toch iemand aan laten kijken terwijl dat niet veilig voelt?
En waarom mag mama altijd praten met grote mensen terwijl het kind zo graag naar huis wil, of naar de speeltuin. Zijn de wensen van een kind minder dan die van een volwassene?
En moet een kind met iedereen kunnen samen spelen, als volwassene hebben we toch ook zo onze voorkeuren t.a.v. mensen?

Onze kinderen spiegelen ons de dingen die anders kunnen. Ze zetten je aan tot bewust nadenken waarom je het zo wilt/doet.

Bedenk je maar eens waarom de dingen moeten.
Vraag jezelf maar eens 3 x waarom.

Waarom moet ik netjes een hand geven?
-Omdat dit netjes is.
Waarom?
-Omdat ik dit zo moest?
Waarom?
-Tja… ik vind het eigenlijk wel fijn om fysiek contact te maken met degene die ik ontmoet.
Ahhhhhh
Maar ik vind dat niet fijn, zegt je 5 jarige kleuter.
En zo word je uitgenodigd om samen te bepalen wat fijn is voor jou, en fijn voor je kind.

Je wordt uitgenodigd door je kind om je gedrag en patronen nog eens te bekijken.
De dingen die jou geleerd zijn door je ouders nog eens onder de loep te nemen.
Ben je dingen gaan doen omdat je dit zelf wilde, of omdat het zo hoorde?
Voelt het goed, of als je het nog eens bekijkt helemaal niet?
Ben je hiermee van jezelf af komen staan, of juist dichterbij?

En hierin heeft elk mens nog blinde vlekken.
Dingen die je doet waarvan je niet weet waarom je ze bent gaan doen.
De dingen die je deed omdat het hoorde maar eigenlijk niet zo fijn voelde (die hand geven, mensen aankijken, dank je wel zeggen etc.).
Gedrag wat hoorde waardoor je verder van jezelf af kwam te staan, omdat het niet veilig voelde.

Gek eigenlijk dat we kinderen leren dat dingen horen terwijl ze het eigenlijk niet willen.
Leren we ze dan niet dat hun eigen mening, hun veilig ruimte dus niet belangrijk is?

Als je kind hierin dingen blijft spiegelen, en het gedrag raakt jou van binnen maar je kunt er nog niet bij waarom dat het je zo raakt.
Dan kan ik je helpen om dit te vertalen.
Je merkt dat je boos wordt van binnen, of je voelt een knoop in je maag, je schaamt je.
En je snapt niet zo goed waarom.

Het rakende gedrag van je kind biedt jou een ontwikkeling voor je huidige leven.
Bij het gedrag hoort een boodschap die zichtbaar wil worden.
En als die zichtbaar is geeft dat ruimte, ruimte om dingen anders te doen.
Wat voelt voor jou goed, en voor je kind?
Zo creëer je het leven wat jij WILT.
En het gedrag van je kind verdwijnt.

En jij? Jij houd energie over.


Ik wil spelen!

Het is woensdagochtend, een schooldag.
Je bent bezig met brood maken voor school, gymtas klaar zetten, je kunt de gymschoenen niet vinden, al zoekend ruim je nog wat rommel op en eenmaal boven doe je zelf snel even wat make up op je gezicht in de badkamer, en de klok tikt door….
Je roept naar je kinderen dat ze op moeten schieten want anders komen we nog te laat….
Je voelt je opgejaagd.

En je 5 jarige dochter is boos, zo boos.
Ze gilt; Ik wil me niet aankleden, ik wil nog spelen.
IK KOM ZO!!!
En ze gaat lekker door in haar spel, zittend op bed in haar pyjama midden tussen haar favoriete speelgoed.
Dit gaat dus altijd zo, ze wil altijd nog spelen en ze is tergend langzaam in beweging te krijgen om naar school te gaan…..En jij kan reageren met; is goed liefje. Denk er wel aan we moeten zo naar school. Ik ga vast naar beneden. Over 20 minuten gaan we.
Want zo wil je eigenlijk wel reageren.
Je gunt haar haar eigen tempo.

Maar dat gebeurt niet….. want je weet; we moeten nog ontbijten, tanden poetsen en haren doen….
Je zegt met net een te harde stem; opschieten we moeten naar school.
En je voelt je boos van binnen. Maar ze wil dat je bij haar blijft, en schreeuwt.
Mama hier blijven!!!!!
Je merkt dat je getriggerd wordt van binnen.
En kookt!
Verdorie, schiet toch op.
We moeten naar school!!!!
Ik ga nu naar beneden, kom je nog?
Je emoties rijzen de pan uit, en ergens weet je dat je wel heel heftig reageert op wat er gebeurt.
Maar het gebeurt vanzelf, je kunt het niet bedwingen. Want je voelt je opgejaagd.
Je kind begint te huilen en jij voelt van binnen….. ook dat nog…. Hier heb ik helemaal geen tijd voor……
Zuchtend ga je naar haar toe.
Je voelt je moe….

Wat als je de boodschap achter het gedrag zou begrijpen.
Zou dat niet fijn zijn?
En wat nou als je snapt waar je (soms heftige) emoties vandaan komen bij jezelf.
Dat je gewoon als ouder geen last meer hebt van je eigen lading in dit verhaal.

Herken je een patroon dat steeds terug komt in je contact met je kind?
Gedrag wat je echt graag anders zou zien.
En ook de reactie bij jezelf.
Je wil zo graag die liefdevolle ouder zijn, maar je wordt getriggerd elke keer weer.

Kindertolk

Wat doet nou een kindertolk is een vraag die ik vaak krijg.
Welke taal vertaal je?

Het antwoord is; De taal die je kind met zijn gedrag spreekt.
Ik vertaal de boodschap die achter het gedrag van het kind zit.

We kennen het allemaal wel:
Je kind zet het op een krijsen,
het heeft een boze bui net terwijl er visite is,
het wil zijn eten niet opeten,
het wil (net nu je op punt staat de deur uit te gaan en je bent al te laat) andere schoenen aan,
voor het slapen gaan altijd hetzelfde liedje horen,
nooit uit zichzelf douchen,
is brutaal naar je,
heeft constant ruzie met zijn zusje,
zegt (in jouw ogen) hele rare dingen,
wil niet rustig zitten tijdens het eten,
doet er heel lang over om zich aan te kleden in de ochtend,

En jij………… wil zo graag liefdevol reageren, want je houdt zo van je kind maar ……………………….
Je merkt dat je geraakt wordt van binnen,
je schiet uit je slof,
zuchtend kreun je niet nu,
je kookt van binnen,
het huilen staat je nader bij dan het lachen,
hebt totaal geen geduld,
schaamt je voor je kind,
merkt dat je een kort lontje hebt,
reageert niet zoals je zou willen.

En daarna voel je je schuldig want jeetje hij kan er toch ook niets aan doen. Het is maar een kind.

Ik ga samen met jou op zoek naar de trigger achter deze reactie.
Waarom reageer je zo op je kind.

Om dit te kunnen vertalen vraag ik je een aantal vragen over het gedrag van je kind, en diepen we samen een voorval uit.
Vervolg vertaal ik het voor je.
Wat wil je kind vertellen met zijn gedrag.
Het is een signaal naar jou. Welke blinde vlek in jouw leven, jouw ontwikkeling mag zichtbaar worden op dit moment?
Als volwassene heb je heel wat patronen en overtuigingen in je leven gecreëerd, die ontstaan zijn uit jouw eigen jeugd. Je kind helpt je om hier bewust naar te kijken en geeft je een ander perspectief.

Werken met deze methode betekent dus dat je als ouder, naar jezelf moet willen kijken.
Maar daar krijg je ook een heel mooi cadeau voor terug.

Energy boost!!!

(in slechts 3 x 5 minuten).

We hebben dat allemaal wel eens. Een dag waarin je niet vooruit te branden bent. Je sneller geirriteerd bent dan je wilt en je op ziet tegen je werk.

Natuurlijk kunnen daar dieper liggende oorzaken aan ten grondslag liggen.
En is het altijd goed om ook daar naar te kijken.

Maar wil je voor nu even een quick fix???

Neem dan vandaag 3 momenten waarop je even tijd voor jezelf neemt.
Even de deur dicht van kantoor, even naar buiten, ga even op de bank zitten, of sluit je desnoods op op het toilet ?
Ga zitten en sluit je ogen.
Neem je voor om echt even te ontspannen en je energie te verhogen.
Zet die intentie.
Blijf even zo zitten en voel hoe je voeten plat op de grond staan en je billen lekker stevig in de stoel.
Volg je ademhaling en kijk of je die langzaam kunt verlengen.
3 seconde in, een adempauze van 2 seconde en 5 seconde uit.
Kijk dan of je bewuster kan ademen waarbij je visualiseerd dat je je hart (steeds verder) opent bij de inademing.
Na een minuut of 5 open je je ogen en kom je weer back to reality.

Herhaal deze oefening deze dag 3 x.

Kort &effectief


Fijne dag!!!

Kindertolk

In september ga ik starten met de opleiding tot kindertolk. Dè aanvulling voor mij om mijn werk als coach nog completer te maken. Nu hoor ik mensen denken; kindertolk en fysio-coaching???? Ja! Ik ben er vol van overtuigd dat deze twee vormen van coaching samen, komen tot het gewenste resultaat. Namelijk bewustwording.

Waarom geeft je lijf nou signalen af als pijn, stijfheid, vermoeidheid etc. Ik kan met cliënten de oorzaak prima achterhalen èn toch blijft dan soms het handelen naar de gezonde oplossing uit. Ze voelen zich te verantwoordelijk in hun baan, cijferen zichzelf weg in hun gezin, vinden dat het allemaal wel meevalt, zijn niet gewent om gezonde keuzes voor zichzelf te maken, etc.

De rol die het kind op zich neemt om jou te prikkelen met hun lastige gedrag is niet heel anders. Gek genoeg willen ze je helpen, om voor jezelf op te komen, voor jezelf te zorgen. Ze willen samen met jou kijken hoe het anders kan. Als jij geraakt word door hun onaangenaam (ervaren) gedrag dan heb je daar ook een mooie spiegel te pakken. Waarom ervaar jij het als lastig. Wat wil het kind je vertellen? En dit vind ik zo gaaf. Samen met ouders (en ook andere die veel met kinderen in contact zijn zoals leerkrachten) kijken naar waarom het gedrag van het kind zo lastig voor je is.

En één ding weet ik zeker. De liefde voor een kind maakt dat er eerder tot gezond(leef)gedrag over wordt gegaan. Puur en alleen omdat we vinden dat een kind deze taak van spiegelen niet meer hoeft te dragen. En gewoon weer kind mag zijn. De liefde van èn voor een kind is eindeloos. En het geduld van een kind ook. Dus aan de slag 🙂

Ik kan niet wachten tot september.

Durf jij je klachten te ontmaskeren?

De rugpijn is deze week weer veel erger. De autorit naar je werk is nauwelijks vol te houden. En dan kom je in de file….
Je weet dat voor je rug lang zitten momenteel niet zo handig is. Maar ja, hoe kom je anders in Utrecht. Er is een deadline en die wil je toch echt halen.
Je merkt dat de emoties rondom de thuissituatie je momenteel veel stress geven. En dat verergert weer je rugpijn. Maar wat kun je doen aan al die boosheid?
En dus worden de klachten eerder erger dan dat ze de kans krijgen om te herstellen.

Weet dat je lichaam heel goed in staat is om grenzen aan te geven.
Rugpijn, hoofdpijn, spierpijn, een kort lontje, vermoeidheid zijn signalen die je lichaam afgeeft als je teveel stress ervaart, te weinig oplaad momenten hebt, te veel moet en dus te weinig ruimte aan je lichaam geeft.
Nu alleen nog de stap maken om er naar te luisteren.

www.ankecoaching.nl

Transformeren het beste medicijn

Durf jij het aan?

Grenzen durven stellen thuis en op het werk. Eigen keuzes maken. Meer tijd voor jezelf, voor je partner en kinderen. Wat rek in de agenda zodat er tijd over blijft. In plaats van blijven rennen.
De wens is voor velen om de hoeveelheid werkbelasting of uren te verminderen. Of zelfs van werk veranderen. We zien daar als een berg tegenop. Maar waarom? Doorstromen naar nieuwe functie, andere taken of meer aansluiten bij je eigen wensen geeft juist veel energie.

En mag er meer tijd zijn voor ontspanning, in welke vorm dan ook?
Meer zicht komen op energie verhogende activiteiten.
En de belangrijkste, waardoor verlies je energie. Durf je daar dan ook nee tegen te zeggen……

Zou dat de gezondheid van iedereen ten goede komen???

Stress en burn-out liggen bij veel (lees 1 op 5) mensen op de loer.
En zelfs bij de jeugdige middelbare scholier komt het steeds meer voor.

Is de tijd aangebroken dat we gaan voorkomen i.p.v. genezen?

Ik zie om me heen veel twijfelaars, veel mensen die wel willen veranderen maar nog niet durven.
Het is zo lekker veilig om te blijven bij het bekende. Zekerheid.
Wat als ik ga voor die nieuwe functie, andere werktaken, of zelfs nieuwe baan.
Wat als ik minder ga werken, wat als ik meer tijd vrij maak voor mijn kleine kindjes die zo snel groot worden, wat als ik voor mezelf kies,  wat als ik mijn droom ga volgen en ga kiezen voor een baan waar mijn hart van gaat stromen?
Wat als ik meer tijd zou vrij maken voor mijn hobby’s/sport/ontspanning?

We leven in een tijd dat dit financieel vaak prima kan.
Maar wat houdt ons tegen?

Financiële (on)zekerheid geeft bij de meeste de grootste druk.
En ook de ervaren verantwoordelijkheid voor ons werk die we hebben.
Angst is daarin een grote factor. Wat als….. Kan ik het wel…. Durf ik het wel…. Wat zullen de mensen om me heen zeggen….. Ik heb zo lang gestudeerd ik kan toch niet zomaar…….. Ik kan mijn werk onmogelijk in minder uren doen. Ze kunnen niet zonder mij.

Dit alles komt vaak neer op het simpele feit dat je de ander voor jezelf laat gaan.
Wat als je nou eerst voor jezelf gaat zorgen.
Jij op de eerste plaats.
Dat is even wennen.
En wat als je vanuit vertrouwen gaat denken.
Ik kan het wel. Ik mag voor mezelf kiezen. En ik durf te kiezen!
Ga voor je gezondheid. Ga voor uitgerust wakker worden.
Hoe belangrijk vind je jouw gezondheid?
Ga jij voor een stress arm leven?
Ga jij voor een gezond en vitaal lichaam?
Of blijf je dingen doen die energie kosten? Die je stress geven.

Heb je fysieke klachten? Ben je vaak vermoeid? Ben je vaker dan je wil geïrriteerd naar je omgeving?
En weet je diep van binnen dat het anders kan.
mail@ankecoaching.nl