Emotieregulering

In momenten waarop je kind emoties toont die voor jou als ouder niet fijn voelen; lees huilen, boosheid, zeuren/dreinen word je als ouder soms getest.
Het kan namelijk heel indringend zijn om de emoties van je kind te zien en te voelen.
De situatie vraagt dus nogal wat van je en doet een beroep op je volwassenenrol.
Het klinkt makkelijk om als volwassene te reageren op emoties van je kind, maar dat is het lang niet altijd. Want jij bent ook weleens moe, overprikkeld, of had net iets anders aan je hoofd.
Maar het kan ook zijn dat je merkt dat de emoties van je kind je meer raken dan dat eigenlijk wenselijk is. Voor je het weet sta je zelf terug te schreeuwen alsof jullie even oud zijn. Dat terwijl het kind juist een volwassene nodig heeft die gewoon aanwezig kan zijn, rustig blijft, liefdevol reageert, luistert en niet oordeelt.
Als gevoelens er mogen zijn creëer je als kind namelijk een gezonde relatie met je gevoelens en kunnen kinderen bij verdriet, boosheid of andere ongemakken hun systeem sneller tot rust krijgen omdat de gevoelens er gewoon mogen zijn.
Emoties kunnen afvloeien en hun lijf komt weer tot rust.
Dit duurt vaak niet meer dan 90 seconde.

Worden ze hier niet goed in begeleid door ouders en mogen emoties er niet zijn dan ontstaat er een vergrote kans op een afwijkende emotie regulatie systeem en/of gevoelig afgesteld stress systeem. Dit zijn mensen die gewoonweg niet hebben geleerd hoe ze hun systeem gezond kunnen dempen. En hierdoor kunnen er later oude (onderdrukte) emoties omhoog blijven komen.

Geef een reactie